WOJNA BIAŁEJ I CZERWONEJ RÓŻY (1455-1485)

zarabiaj w domu Po ostatecznej klęsce w wojnie stuletniej i utracie dawnych rozległych posiadłości we Francji Anglia pogrążyła się na 30 lat w wojnie domowej, prowadzonej pomiędzy wielkimi feudałami i ich zwolennikami popierającymi dwie skłócone ze sobą gałęzie Plantagenetów: Yorków i Lancastrów. Od herbów przywódców zwalczających się stronnictw walki te nazwano wojną Białej (York) i Czerwonej (Lancaster) Róży. Nieudolne rządy Henryka VI Lancastra związane z klęską Anglii w wojnie stuletniej, kryzysem wewnętrznym, nasileniem anarchii i walki klasowej sprawiły, że duże nadzieje wiązano ze zmianą dynastii i wstąpieniem na tron domu York. Po wcześniejszych drobniejszych utarczkach faktycznie do pierwszej bitwy między zwolennikami Lancastrów i Yorków doszło w 1455 r.

Po stronie Yorków stanęła część wielkich feudałów bardziej rozwiniętej pod względem ekonomicznym Anglii południowej oraz większość nowej szlachty i mieszczaństwa, dążących do wprowadzenia silniejszej władzy królewskiej. Po stronie Lancastrów opowiedziała się większość wielkich feudałów, przede wszystkim z północnej Anglii, przyzwyczajonych do dużej samodzielności politycznej i dysponujących poważnymi siłami zbrojnymi. Wojna Dwóch Róż była w istocie walką wielkich rodów feudalnej Anglii o wpływy w królestwie. Dla wielu feudałów wojna ta była pretekstem do rozboju i umocnienia samodzielności politycznej. Należy pamiętać, że po zakończeniu wojny stuletniej w 1453 r. powróciły do Anglii liczne zdemoralizowane oddziały wojskowe angielskich feudałów, a także pozbawieni zajęcia żołnierze zaciężni. Stąd też wojna Białej i Czerwonej Róży stała się okresem wielkiej samowoli i bezprawia, okrucieństwa i rozboju. Chociaż z jej powodu cierpiał cały kraj, odbiła się ona szczególnie dotkliwie na losach angielskich rodów feudalnych, na angielskiej arystokracji, która w wyniku 30-letnich zmagań uległa w dużym stopniu wytrzebieniu, robiąc miejsce dla awansu średniego ziemiaństwa, tzw. gentry, stanowiącego w XVI w. jeden z filarów rządów Tudorów, odradzających silną władzę Korony przez zasto-sowanie absolutyzmu. Jeszcze tylko tygodni pięć i załadujemy kontenery ławkami i wyślemy do chin.