SUKIENNICTWO ANGIELSKIE W XIV I XV W.

kodeki Ogromnie doniosłe znaczenie w gospodarczo-społecznych* dziejach Anglii miało zagadnienie produkcji wełny i sukna. Bez przesady można powiedzieć, że problem ten leżał u podstaw ewolucji wewnętrznej Anglii pod koniec średniowiecza i na początku czasów nowożytnych, wywierał zasadniczy wpływ na kształtowanie się stosunków na wsi i wmieście, a później, zwłaszcza od XVI w., na wzrost znaczenia Anglii w handlu międzynarodowym. Jest coś symbolicznego w fakcie, że do dzisiaj Lord Kanclerz, przewodniczący Izby Lordów, zasiada na worku z wełną w czasie obrad Izby Wyższej Parlamentu angielskiego. Przez długie wieki produkcja wełny i sukna stanowiła główną gałąź angielskiego rzemiosła i przemysłu, a wywóz tych artykułów zasadniczą podstawę handlu zagranicznego Anglii.

Z punktu widzenia angielskiej wytwórczości przemysłowej ważne znaczenie w XIV i XV w. miał rozwój hodowli owiec. Już od XII w. angielskie opactwa i klasztory, posiadające ogromne obszary pastwisk, dostarczały nabywcom flandryjskim i włoskim znacznych ilości wełny, stanowiącej w istocie bazę surowcową produkcji luksusowego sukna flamandzkiego, brabanckiego i florenckiego. Obok klasztorów również i wielcy feudałowie świeccy oraz chłopi prowadzili hodowlę owiec, sprzyjającą tak wczesnemu rozwojowi sukiennictwa angielskiego. Wywóz wełny wzrósł od czasów Edwarda III i stał się następnie monopolem angielskiej Kompanii Składowej, skupiającej ograniczoną liczbę bogatych kupców, przede wszystkim londyńskich. Lokaty