MONARCHIA PIERWSZYCH TUDORÓW

International Phone Cards ZWYCIĘSTWO pod Bosworth i uznanie przez Parlament królem Henryka VII (1485-1509) zakończyło krwawą wojną Dwóch Róż oraz długi okres anarchii i rozprzężenia. Zapoczątkowało jednocześnie szczęśliwe w sumie dla Anglii rządy dynastii Tudorów (1485—1603), będące widownią nie tylko poważnego wzmocnienia władzy centralnej i re-organizacji administracji, absolutyzmu królów, reformacji i ważnych przemian w kulturze angielskiej, ale również coraz szerszej ekspansji handlowej szybko bogacącego się kupiectwa angielskiego, awansu klas średnich i politycznego wzrostu Anglii, zwłaszcza od czasu zwycięstwa nad Hiszpanią w 1588 r. Stąd też zdaniem wielu historyków angielskich rok 1485 stanowi granicę pomiędzy klasycznym średniowieczem a historią nowożytną Anglii.

Małżeństwo Henryka VII, przedstawiciela gałęzi Lancastrów, z Elżbietą York połączyło w 1486 r. prawa do sukcesji obu zwaśnionych rodów, stając się symbolicznym zakończeniem krwawych zmagań magnaterii o tron. Zaczął się odtąd nowy etap w dziejach Anglii, okres budowy absolutyzmu Tudorów, ograniczonego dążeniami i interesami przechodzących ważne przemiany klas średnich, które znalazły w nowej dynastii sojusznika i rzecznika. bank zdjęć