KULTURA ANGIELSKA W XIV I XV W.

Tworzenie stron www Wiek XIV miał szczególnie doniosłe znaczenie w rozwoju kultury angielskiej. Odegrał ważną rolę w procesie formowania się narodu angielskiego i angielskiej świadomości narodowej. Pod koniec XIV i na początku XV w. ukształtował się oparty na dialekcie londyńskim język ogólnoangielski, który w ciągu poprzednich wieków wzbogacił swe słownictwo dzięki wchłonięciu w siebie słownictwa francuskiego i łacińskiego za pośrednictwem zdobywców normandzkich. W XIV w. angielski stał się już powszechnie przyjętym językiem potocznym i literackim, zaczął wypierać stopniowo z dokumentów urzędowych francuski i łacinę. Wprawdzie już w połowie XIII w. pojawiły się dokumenty pisane po angielsku, jednak dopiero w 1362 r. Parlament uchwalił ustawę nakazującą prowadzenie rozpraw sądowych i wydawanie wyroków w języku angielskim, z zachowaniem jednak jeszcze spisania wyroku po łacinie. W 1363 r. kanclerz otworzył po raz pierwszy sesję parlamentarną po angielsku, a w 1399 r. monarcha pierwszy raz przemówił w Parlamencie w języku narodowym. W szkołach już w połowie XIV w. język angielski zastąpił francuski, z wyjątkiem uniwersytetów, gdzie nadal królowała łacina.

W XIV w. widać już wyraźnie coraz bardziej jednolity obraz społeczeństwa angielskiego z zacierającymi się odrębnościami narodowymi, które w wiekach poprzednich tak znacząco dzieliły mieszkańców Anglii na normandzkich panów i angielskich poddanych. Wprawdzie jeszcze w XIV w. dworacy i dyplomaci angielscy posługiwali się normandzką francuszczyzną, ale język angielski uchodził już za język naturalny kultury angielskiej na wszystkich poziomach i wywalczył sobie prawa obywatelskie w szkołach, sądownictwie i Parlamencie. Z inicjatywy Wyclifa została też w XIV w. przełożona na język angielski Biblia, co miało nie tylko ideologiczne, ale i kulturalne znaczenie w procesie kształtowania się jednolitej kultury i języka narodowego. Kasyno online