MIASTA I HANDEL

Meble młodzieżowe W drugiej połowie XIV w. ludność Anglii wynosiła ok. 2 min, z czego ok. 8% to mieszkańcy miast. Do największych ośrodków miejskich należały: Londyn (ok. 35 tys. mieszkańców), York (11 tys.), Bristol (10 tys.), Coventry i Plymouth (po 7 tys.), Norwich (6 tys.) i inne. Były to więc jak na owe czasy znaczne ośrodki miejskie, a Londyn zaliczał się do naj ludniej szych wówczas miast w Europie. Największe i najważniejsze miasta angielskie w coraz poważniejszym stopniu opierały swoje znaczenie na handlu zagranicznym i warto tutaj ten problem w kilku słowach poruszyć. Na południu Anglii do szczególnie dużego znaczenia doszedł Southampton, związany głównie z handlem z Francją, z importem wina gaskońskiego. Southampton był głównym portem wywozowym dla Hampshire oraz pobliskich ziem znanych z produkcji wełny, skupionych wokół Salisbury i Winchester, a nawet dalszych okolic Devonu i Kornwalii. Salisbury i Winchester stanowiły ważne ośrodki rejonów wytwarzających tekstylia i produkujących wełnę, miejsca słynnych jarmarków. Powszechnie znane były jarmarki St. Giles w Winchesterze, gdzie również znajdowała się mennica królewska. Znaczenie Southampton podnosiła jeszcze jego rola jako portu wojennego, przez który wysyłane były angielskie wojska do Francji. Przede wszystkim był to jednak główny port, obok Londynu, w handlu Anglii z Europą zachodnią i ważny ośrodek budownictwa okrętowego. Niezmiernie ważnym dla Southampton rynkiem była Gaskonia, skąd głównie przywożono wino i dokąd eksportowano skórę oraz wełnę. W handlu tym dużą rolę odgrywali Włosi zabierający na swoich statkach wełnę z Southampton. Pod koniec XIV w. w wywozie z Southampton ważniejsze znaczenie od wełny uzyskało sukno, wysyłane zwłaszcza do Francji północnej oraz Gaskonii, głównie za pośrednictwem kupców angielskich. Fabbian